การถนอมอาหาร

การถนอมอาหาร
ในประเทศไทยมีพืชผักมากมายหลากหลายชนิดเพราะอาชีพของคนไทยคืออาชีพเกษตรกรเมื่อมีผักผลไม้มากๆ แล้วก็จะนำมาเก็บไว้ให้นานที่สุดก็การถนอมอาหารมีหลายวิธี เรามาทราบการถนอมอาหารในเรื่องการดองกัน
การดอง
การดองก็คือ การถนอมอาหารอย่างหนึ่ง คือการนำชิ้นอาหารหรือสิ่งของที่เราจะดองแช่ลงในน้ำเกลือหรือน้ำส้มสายชูสามารถยับยั้งการเติบโตของจุลินทรีย์ที่ให้อาหารเน่าเสียแล้วยังช่วยเก็บอาหารได้นาน และมีรสชาติแปลกขึ้น
การดองเปรี้ยว ก็คือ การแช่ชิ้นอาหารในสารละลายที่เป็นกรด ทำได้สองอย่างคือ การใช้น้ำเกลือมีความเข้มข้น 5% - 8% หรือ เกลือ 5 กรัม น้ำ 95 กรัม หมักอาหารไว้ 3-5 วัน จะเกิดกรดหรือรสเปรี้ยวป้องกันการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ และการใช้น้ำส้มสายชูในการดองคือการแช่ชิ้นอาหารในน้ำส้มสายชูหรือปรุงรสน้ำส้มสายชูด้วยน้ำตาล เกลือ และเครื่องเทศให้มีรสชาติกลมกล่อม
วิธีการดอง มีขั้นตอนคือ
โดยการล้างผักผลไม้ให้สะอาดปลอกเปลือกตัดแต่งตามต้องการ ผสมเกลือกับน้ำเข้าด้วยกันแล้วนำมาต้มให้เดือดกรองแล้วพักไว้ให้เย็น แล้วเทอาหารใส่ภาชนะที่แห้งและสะอาดและต้มฆ่าเชื้อแล้วเทส่วนผสมให้ท่วมชิ้นอาหารถ้าชิ้นอาหารลอยเอาน้ำใส่ถุงพลาสติกรัดปากให้แน่นแล้วว่างทับชิ้นอาหารให้จมปิดฝาให้สนิท ถ้าผักที่มีน้ำมากๆ มาดองเปรี้ยว เช่น กะหล่ำปลี เป็นต้นให้ใช้เกลือคลุกเคล้ากับผักให้ทั่ว เกลือจะช่วยดูดน้ำจากผักน้ำจะผสมกับเกลือเป็นน้ำเกลือ น้ำเกลือจะมีความเข้มข้น 5%-8% ใส่ในภาชนะให้แน่น 3-5 วัน เกิดกรดแลคติคทำให้มีรสเปรี้ยว
การเลือกผัก ผลไม้ และเนื้อสัตว์
เรารู้วิธีการเลือกผักผลไม้ที่จะนำมาดองให้ได้ผลดีและน่ารับประทานยิ่งขึ้นนั่นก็คือ
ผัก ผลไม้ ที่จะนำมาดองร่วมควรจะเลือกผัก ผลไม้ ที่สดและไม้ช้ำ ไม่มีตำหนิมีขนาดและความอ่อนแก่ของผักผลไม้เท่ากัน
การเลือกเนื้อสัตว์และไข่
ต้องเลือกที่สดเนื้อสัตว์สีไม่คล้ำ ไม่มีกลิ่นเน่าเสีย ผัก ผลไม้ที่นิยมมาบริโภคกันสดๆ เนื่องจากมีรสเฝื่อน ผาด เปรี้ยวจัดหรือขม มักจะนำมาดอง เช่น ผักเสี้ยน มะดันดิบ มะกอกน้ำ ท่านก็ลองมาเลือกนำผักที่ท่านอยากจะนำมาดองลองมาทำดูนะค่ะเพื่อท่านจะได้อาหารที่รสชาติแปลกใหม่ขึ้น
ที่มาhttp://www.school.net.th/library/create-web/10000/technology/10000-336.html

การถนอมอาหาร

การถนอมอาหารเป็นกรรมวิธีที่คนไทยใช้ในการเก็บอาหารสดในฤดูที่ม่ผลผลิตมาก ราคาถูก หรือต้องการเก็บอาหารนั้นไว้รับประทานนานๆ สามรถนำวิธีการในการถนอมอาหารไปใช้ได้ทั้งอาหารประเภทพืชและสัตว์ ในที่นี้ขอนำเสนอการถนอมอาหารประเภทสัตว์ คือ กุ้งทะเล ด้วยวิธีการอบแห้งในรูปแบบที่เรียกว่า "กุ้งเสียบ"
กุ้งเสียบหรือกุ้งย่างนั้นเป็นของกินที่รู้จักกันดีในบางจังหวัดของภาคใต้ อาทิ ภูเก็ตอำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา อำเภอปากพะยูน อำเภอเมืองพัทลุง และอำเภอเมืองสงขลาท้องที่เหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นแหล่งที่กุ้งนาง กุ้งแตะ หรือ กุ้งแต้ซึ่งนำมาใช้ทำกุ้งเสียบหรือกุ้งย่าง กุ้งเสียบนี้จะให้กินเล่นกันเปล่าๆรสชาติก็ไม่เลว หรือจะใช้แทนกุ้งแห้งในการทำอาหารก็ได้ เช่น แกงส้มกับยอดมะขามและมะขามสดผสมผักบุ้งและผักอื่นๆ แกงกะทิ ต้มโคล้ง ต้มยำ ตลอดจนอาหารประเภทยำต่างๆ การทำกุ้งเสียบเริ่มตั้งแต่การคัดเลือกกุ้งที่จะนำมาย่าง ต้องสด ล้างให้สะอาดโดยไม่ต้องปลอกเปลือกกุ้งออก แล้วนำมาเสียบไม้ประมาณ ๘–๑๐ แล้วนำไปอย่างไฟอ่อนๆ ในขณะที่ย่างความร้อนและควันที่ลอยกรุ่นขึ้นมา จะทำให้กุ้งมีกลิ่นหอมและสีสันน่ารับประธานมากยิ่งขึ้น การทำกุ้งเสียบนั้นนอกจากจะเป็นอาหารที่ทำไว้กินเองแล้ว ชาวบ้านยังทำจำหน่ายเพิ่มรายได้ไม่น้อยทีเดียว กุ้งเสียบนับเป็นการถนอมอาหารของชาวปักษ์ใต้อีกวิธีหนึ่งด้วย
ที่มาhttp://www.school.net.th/library/create-web/10000/generality/10000-931.html

ก

การถนอมอาหาร

ปัจจัยที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ที่ก่อให้เกิดการเสียของอาหาร จุลินทรีย์ที่ทำให้อาหารเสียนั้นมีทั้งแบคทีเรีย ยีสต์ และรา ซึ่งจะพบได้ทั่วไปในดิน น้ำ และอากาศ โดยปัจจัยที่มีผลต่อการเจริญของจุลินทรีย์ ได้แก่
1. องค์ประกอบของอาหาร ชนิดของสารอาหารที่มีมากในอาหารชนิดนั้นๆ เช่น อาหารประเภทโปรตีน มักเกิดการเน่าเสียจากแบคทีเรีย หรืออาหารจำพวกแป้งมักจะเน่าเสียจากเชื้อราที่ย่อยแป้งได้ เช่น Aspergillus หรือ Rhizopus นอกจากนี้ วิตามินก็เป็นตัวช่วยให้จุลินทรีย์เจริญได้ดีด้วย
2. น้ำในอาหาร น้ำเป็นส่วนประกอบหลักของอาหารทุกชนิดโดยอยู่ในรูปอิสระ (free water) และเกาะเกี่ยวกับสารอื่น น้ำอิสระเป็นน้ำที่แทรกตัวอยู่ในช่องว่างของอาหาร อาจมีการเกาะตัวกับองค์ประกอบของอาหารบ้าง น้ำสามารถเป็นตัวทำละลายได้ มีส่วนเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาเคมี และจุลินทรีย์สามารถนำไปใช้ในการดำรงชีวิตได้ โดยจะเรียกน้ำอิสระนี้ว่า water activity (aw) จุลินทรีย์ส่วนใหญ่จะเจริญได้ดีในอาหารที่มีค่า aw สูง และมีความเข้มข้นของเกลือและน้ำตาลต่ำ
3. ค่า pH จุลินทรีย์ทุกชนิดจะมีค่า pH ที่เหมาะสมต่อการเจริญ โดยทั่วไปยีสต์ และรามีความทนทานต่อความเป็นกรดได้ดีกว่าแบคทีเรียอาหารที่มีความเป็นกรดสูงหรือมี pH ต่ำจะเก็บได้นานกว่าอาหารที่มีความเป็นกรดต่ำ
4. อุณหภูมิ จุลินทรีย์สามารถแบ่งออกเป็นกลุ่มได้ตามระดับอุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโต
4.1 Thermophilic มีช่วงอุณหภูมิที่เหมาะสมในการเจริญคือ 35-55 oC 4.2 Mesophilic มีช่วงอุณหภูมิที่เหมาะสมในการเจริญคือ 10-40 oC 4.3 Psychrophilic มีช่วงอุณหภูมิที่เหมาะสมในการเจริญคือ 5-15 oC
ดังนั้น การเก็บรักษาอาหารที่อุณหภูมิต่ำจะสามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ได้ดีกว่าการเก็บอาหารที่อุณหภูมิสูง
สำหรับการถนอมอาหารโดยการยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์นั้นสามารถแบ่งได้ดังนี้
1. การถนอมอาหารโดยใช้ความร้อน ความร้อนจะสามารถทำลายจุลินทรีย์ และเอนไซม์ที่มีอยู่ตามธรรมชาติในอาหารได้ แต่ก็จะทำให้โปรตีนเปลี่ยนสภาพไปด้วย การถนอมอาหารโดยใช้ความร้อนอาจแบ่งได้คือ
1.1 การใช้ความร้อนระดับพลาสเจอร์ไรซ์ (pasteurization) เป็นกระบวนการให้ความร้อนที่ไม่รุนแรง โดยอุณหภูมิที่ใช้จะต่ำกว่า 100 oC เพื่อยืดอายุของผลิตภัณฑ์อาหารให้นานหลายวัน เช่น นม น้ำผลไม้ วิธีนี้สามารถใช้ในการถนอมอาหารได้ โดยการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ และทำลายจุลินทรีย์ที่มีความทนทานต่อความร้อนต่ำ เช่น แบคทีเรียที่ไม่สร้างสปอร์ ยีสต์ และรา และทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงคุณค่าของอาหารน้อยที่สุด แบ่งได้ 2 วิธี
1.1.1 Low temperature long time (LTLT) เป็นวิธีที่ให้ความร้อนต่ำประมาณ 60 oC นาน 30 นาที แล้วทำให้เย็นทันที 1.1.2 High temperature short time (HTST) เป็นวิธีที่ให้ความร้อนสูงประมาณ 72 oC นาน 15 วินาที แล้วทำให้เย็นทันที
1.2 การใช้ความร้อนระดับสเตอริไลซ์ (sterilization) เป็นการทำให้อาหารปราศจากเชื้อโรคที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค และทำลายจุลินทรีย์ หรือสปอร์ที่เป็นสาเหตุทำให้เกิดการเน่าเสีย ซึ่งสามารถที่จะเจริญเติบโตในอาหารได้ที่อุณหภูมิในการเก็บรักษาตามปกติ และไม่ต้องแช่เย็น โดยความร้อนในการสเตอริไลซ์จะสูงกว่าจุดเดือด คือประมาณ 100-130 oC วิธีนี้จึงเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพสูง เช่น UHT (Ultra High Temperature) โดยจะใช้อุณหภูมิ 135-150 oC เป็นเวลา 1-4 วินาที
2. การถนอมอาหารโดยใช้ความเย็น เป็นการลดอุณหภูมิของอาหารลงให้ต่ำกว่า 10 oC เพื่อทำให้กระบวนการ metabolism การเจริญของจุลินทรีย์รวมทั้งกิจกรรมของเอนไซม์เกิดได้ช้า จึงเป็นการยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ ชะลอการเน่าเสีย และลดอัตราการเปลี่ยนแปลงทางเคมีทำให้สามารถยืดอายุการเก็บรักษาอาหารได้ระยะหนึ่ง
2.1 การแช่เย็น (chilling) เป็นกรรมวิธีที่ควบคุมอุณหภูมิของอาหารไว้ที่อุณหภูมิ -1 oC ถึง 8 oC เพื่อลดอัตราการเกิดปฏิกิริยาทางชีวเคมี และการเปลี่ยนแปลงเนื่องจากจุลินทรีย์ วิธีนี้จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงคุณค่าทางโภชนาการ และคุณสมบัติทางประสาทสัมผัสน้อยที่สุด โดยมักจะใช้การแช่เย็นควบคู่กับกรรมวิธีแปรรูปอื่นๆ เช่น การหมัก การฉายรังสี
2.2 การแช่เยือกแข็ง (freezing) การแช่เยือกแข็งเป็นกรรมวิธีการลดอุณหภูมิของอาหารให้ต่ำลงกว่าจุดเยือกแข็ง โดยส่วนของน้ำจะเปลี่ยนสภาพไปเป็นผลึกน้ำแข็ง การตรึงน้ำกับน้ำแข็ง และผลจากความเข้มข้นของตัวทำละลายในน้ำที่ยังไม่แข็งตัวจะทำให้ค่า water activity ของอาหารลดลง จุลินทรีย์จึงไม่สามารถนำน้ำมาใช้ในการเจริญได้ สำหรับอาหารที่นิยมแช่เยือกแข็ง ได้แก่ อาหารทะเล เช่น กุ้ง เนื้อปู
3. การถนอมอาหารโดยการทำให้แห้ง หมายถึง การกำจัดน้ำส่วนใหญ่ที่อยู่ในอาหารออกจากอาหาร ซึ่งจะมีผลให้กระบวนการ metabolism และการเจริญของจุลินทรีย์เกิดได้ช้าลง ทั้งยังเป็นการลดอัตราเร็วของปฏิกิริยาการหืนของไขมันเนื่องจากปฏิกิริยา hydrolysis
3.1 การทำให้อาหารแห้งโดยอาศัยธรรมชาติ เป็นการอาศัยแหล่งความร้อนจากแสงอาทิตย์หรือผึ่งลม วิธีนี้นิยมใช้ในประเทศแถบร้อนเขตศูนย์สูตร เพราะต้นทุนต่ำ ทำได้ง่าย แต่ผลิตภัณฑ์ที่ได้จะมีคุณภาพต่ำ เนื่องจากไม่สามารถควบคุมอัตราเร็วในการทำแห้งได้
3.2 การทำให้อาหารแห้ง โดยอาศัยวิธีกลเข้าช่วย วิธีนี้เป็นการนำหลักการทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเข้าช่วย เช่น การใช้เมมเบรน การระเหย และการอบ การทำให้แห้งโดยวิธีกลต้องหาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการถนอมอาหารแต่ละชนิด เพื่อให้มีการสูญเสียคุณค่าทางโภชนาการน้อยที่สุด การทำให้แห้งส่วนใหญ่จะอาศัยหลักการนำความร้อน และการพาความร้อน การแผ่รังสี ซึ่งวิธีนี้จะสามารถควบคุมสภาวะแวดล้อมได้ เช่น อุณหภูมิ ความชื้น ทำให้ผลิตภัณฑ์ที่ได้มีคุณภาพสม่ำเสมอ
4. การถนอมอาหารโดยการหมักดอง เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นเนื่องจากจุลินทรีย์ย่อยสลายคาร์โบไฮเดรตหรือสารอื่น ภายใต้สภาวะที่มีหรือไม่มีอากาศ ซึ่งจะแตกต่างจากการถนอมอาหารอื่นที่มีวัตถุประสงค์ในการทำลายจุลินทรีย์ และเอนไซม์ธรรมชาติในอาหาร การหมักดองจะทำให้ pH ของอาหารลดต่ำลง ซึ่งจะเป็นการป้องกันไม่ให้เชื้อจุลินทรีย์ที่ก่อให้เกิดโรคเจริญได้
5. การถนอมอาหารโดยการใช้สารเคมี มีจุดประสงค์เพื่อยึดอายุการเก็บรักษาอาหาร โดยมีผลยับยั้งการเน่าเสียเนื่องจากจุลินทรีย์ สารเคมีที่มีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ ได้แก่ เกลือ น้ำตาล กรด สารกันเสีย สารกันหืน
6. การถนอมอาหารโดยการใช้รังสี การฉายรังสีอาหารเป็นวิธีการถนอมอาหารที่ต้องการเลี่ยงการใช้ความร้อน เนื่องจากความร้อนสามารถเปลี่ยนแปลงสมบัติด้านประสาทสัมผัสของอาหารนั้นๆ ได้ รังสีชนิดที่แตกตัวได้ (ionizing radiation) ที่มีช่วงคลื่นสั้น สามารถที่จะยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ การทำงานของเอนไซม์ และการเจริญเติบโตของไข่ และตัวอ่อนของแมลงได้ดี ทั้งยังสามารถป้องกันการงอกของผัก และผลไม้ โดยยังคงคุณค่าทางโภชนาการ เนื้อสัมผัส และรสชาติของอาหารได้ดี โดยรังสีที่ใช้ในการถนอมอาหารมี 3 ชนิดคือ รังสีแกมมา (gamma radiation) รังสีเอกซ์ (x-radiation) และอิเล็กตรอนกำลังสูง (high speed electron)
ปัจจุบันเทคโนโลยีได้เข้ามามีบทบาทสำคัญต่ออุตสาหกรรมอาหารทั้งการแปรรูป และการถนอมอาหาร ทำให้ผู้บริโภคสามารถเลือกซื้ออาหารได้หลากหลายชนิดมากขึ้น โดยในการเลือกซื้ออาหาร นอกจากจะพิจารณาจากรสชาติ และราคาแล้ว ยังต้องคำนึงถึงคุณค่าทางโภชนาการ และความปลอดภัยด้วย
ที่มาhttp://www.gpo.or.th/rdi/html/preserve_food.html

การถนอมอาหาร

อาหารเป็นหนึ่งในปัจจัยสี่ที่มีความจำเป็นต่อการดำเนินชีวิตของมนุษย์ การถนอมอาหารได้เข้ามามีบทบาทสำคัญต่อมนุษย์เป็นอย่างมาก เนื่องจากพฤติกรรมการบริโภคอาหารมีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม เนื่องจากคนส่วนใหญ่ต้องการความสะดวก รวดเร็ว และต้องการเก็บรักษาอาหารไว้บริโภคได้นานๆ การถนอมอาหารนั้นมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยชาวโรมันค้นพบการรมควันเนื้อสัตว์ การหมักเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การทำเนยแข็ง จนกระทั่งปี ค.ศ. 1864 หลุยส์ ปาสเตอร์ ได้พบว่าไวน์ และเบียร์ เกิดการบูดเสียจากสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ที่เรียกว่า “จุลินทรีย์” มีผู้ให้คำจำกัดความของการถนอมอาหารไว้หลายอย่าง ซึ่งอาจสรุปได้ว่า การถนอมอาหาร เป็นการเก็บรักษาอาหารไว้ให้ได้นาน โดยไม่ทำให้อาหารนั้นเกิดการเสื่อมเสีย และยังคงอยู่ในสภาพที่เป็นที่ยอมรับของผู้บริโภค
ความสำคัญของการถนอมอาหาร การถนอมอาหารมีประโยชน์ และมีความสำคัญหลายอย่าง เช่น
1. ช่วยบรรเทาความขาดแคลนอาหาร เช่นการเก็บรักษา และแปรรูปอาหารในยามสงคราม เกิดภัยธรรมชาติ เกิดภาวะแห้งแล้งผิดปกติ
2 ช่วยให้เกิดการกระจายอาหาร เพราะในบางประเทศไม่สามารถผลิตอาหารให้เพียงพอต่อความต้องการของประชากรได้ จึงจำเป็นต้องอาศัยอาหารจากแหล่งผลิตอื่น
3. ช่วยให้มีอาหารบริโภคนอกฤดูกาล เช่นเมื่อพ้นฤดูการผลิตของผลิตผลเกษตรนั้นๆ ไปแล้ว ก็ยังสามารถนำผลิตภัณฑ์ที่เก็บไว้มาบริโภคได้
4. ใช้อาหารเหลือให้เกิดประโยชน์ เช่น ในกระบวนการแปรรูปผลผลิตการเกษตรจะมีวัตถุดิบเหลือทิ้ง ซึ่งเราสามารถนำส่วนที่เหลือนั้นมาแปรรูปเก็บไว้เป็นอาหารได้
5. ช่วยให้เกิดความสะดวกในการขนส่ง โดยที่อาหารไม่เน่าเสีย สามารถพกพาไปที่ห่างไกลได้
6. ช่วยยืดอายุการเก็บอาหารไว้ให้ได้นาน เพราะอาหารที่ผ่านการแปรรูปเพื่อการถนอมอาหารไว้จะมีอายุการเก็บที่ยาวนานกว่าอาหารสด
7. ช่วยเพิ่มมูลค่าผลผลิตทางการเกษตร และลดปัญหาผลผลิตล้นตลาด
หลักการถนอมอาหารการถนอมอาหารมีจุดประสงค์ที่สำคัญคือ ต้องการที่จะเก็บรักษาอาหารไว้ให้นานที่สุด โดยไม่เน่าเสีย ซึ่งสาเหตุที่สำคัญในการเน่าเสียของอาหารคือ จุลินทรีย์ ดังนั้น การถนอมรักษาอาหารด้วยวิธีต่างๆ จะมีหลักการดังนี้
1. ป้องกันหรือยืดเวลาการย่อยสลายอาหารที่เกิดจากจุลินทรีย์ เช่น 1.1 รักษาอาหารให้ปลอดเชื้อ 1.2 กำจัดจุลินทรีย์ที่มีอยู่ออกไป เช่น การล้างหรือกรองออก1.3 ลดการเจริญและกิจกรรมของจุลินทรีย์ เช่น ใช้อุณหภูมิต่ำ ทำให้แห้ง หรือเก็บอาหารไว้ในสภาวะไร้ออกซิเจน 1.4 ทำลายจุลินทรีย์ เช่น การให้ความร้อน การฉายรังสี
2. ป้องกันหรือยืดเวลาการสลายตัวที่เกิดขึ้นเองของอาหาร2.1 ทำลายหรือยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ในอาหาร 2.2 เติมสารเคมี เช่น เติมสารป้องกันการเกิดออกซิเดชั่นในอาหาร
3. ป้องกันความเสียหายของอาหารจากแมลง

ที่มา http://www.gpo.or.th/rdi/html/preserve_food.html

การถนอมอาหาร

วิธีการถนอมอาหาร การเก็บรักษาไม่ให้เน่าเสีย ในสมัยก่อนมักใช้เกลือเป็นจำนวนมาก ทำให้อาหารเสียรสชาติ และเสียคุณค่าทางโภชนาการ แต่ปัจจุบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีความเจริญก้าวหน้ามาก มนุษย์จึงรู้จักวิธีถนอมอาหารที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น และยังพัฒนาไปสู่ระบบอุตสาหกรรม คือทำเป็นจำนวนมากได้ด้วย
การถนอมอาหารโดยการหมักดอง การหมักดองเป็นวิธีการถนอมอาหาร โดยใช้จุลินทรีย์บางชนิดที่ไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ โดยจุลินทร์ทรีย์นั้นจะสร้างสารบางอย่างขึ้นมาในอาหาร ซึ่งสามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ตัวอื่นๆได้ ดังนั้นผลของการหมักดองจะทำให้อาหารปลอดภัยจากจุลินทร์ทรีย์ชนิดอื่นๆ และยังทำให้เกิดอาหารชนิดใหม่ๆที่มีลักษณะแตกต่างไปจากเดิม เป็นการเพิ่มกลิ่น และรสชาติของอาหารให้แปลกออกไป
http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/lopburi/tatsawan_p/food/sec02p04.htm

การถนอมอาหาร

มาเรียนรู้เรื่องการถนอมอาหารกันเถอะ การถนอมอาหารมีหลายวิธีตัวอย่างการถนอมอาหารเช่น การหมักดอง การตากแห้ง การรมควัน การแช่อิ่ม ฯลฯ การถนอมอาหารเป็นการทำที่ทำได้ง่ายและการถนอมอาหารก็ยังป็นการประหยัดค่าใช้จ่าย สามารถนำการถนอมอาหารมายึดเป็นอาชีพหลักได้ ในการถนอมอาหารแต่ละคร้งเราต้องคำนึงถึงสิ่งต่างๆด้วยว่าเป็นอย่างไร อีกอย่างในการถนอมอาหารเราต้องดูด้วยว่าเหมาะสมกับฤดูหรือไม่ ถ้าเป็นฤดูฝนเราก็ไม่สามารถถนอมอาหารโดยการตากแห้งได้ ฤดูที่เหมาะแก่การถนอมอาหารโดยการตากแห้งคือฤดูร้อน